Inés
De eerste klus was de klus die ik Henk had beloofd. Het bord ‘Rijwielhandel’ boven het raam aan de zijstraat was in 1992 met de hand geschilderd en inmiddels roze verbleekt. Een letterschilder uit Haarlem was er drie weekenden mee bezig, letter voor letter, en mengde het oude groen na aan de hand van een stukje dat achter de dakgoot verstopt zat. Ons eigen bord, aan de voorkant, kostte hem één middag.
Toen de vloer. Ik wilde terracotta tegels, Maksims spreadsheet wilde beton. De tegels kostten 4.100 euro meer dan gepland. Ik zou ze morgen weer kiezen, en Maksim is erover opgehouden. Meestal.
Intussen oefende ik thuis in onze keuken. Zes weken lang zette ik elke avond shots op een geleende machine en dronk Maksim ze op, tot de nacht dat hij om 3:00 nog klaarwakker lag en vroeg of ik de rest door de gootsteen wilde gieten.
Maksim
De Giesen kwam in januari op een vrachtwagen uit Utrecht: honderden kilo’s staal die nooit door de deur zouden passen. Dus haalden we de etalageruit eruit. Zes man, een palletheffer en zowat de hele straat keken toe hoe hij naar binnen ging. Henk had een klapstoeltje meegenomen.
De week erna ging de rookafvoer omhoog langs de achterkant van het pand. De omgevingsvergunning voor de brander had één voorwaarde: een naverbrander plaatsen als een buurman of buurvrouw over de rook klaagde. Ik hoopte dat niemand dat zou doen, en ik heb er geen geld voor gereserveerd.
Het geld
Onze eigen bank wees de lening in december af. De reden: we hadden nog geen omzetgeschiedenis. Dat klopte, en dat heeft geen enkele nieuwe zaak.
Dus vroegen we het de straat. We verkochten vooruitbetaalde koffiekaarten en haalden in drie weken 11.400 euro op bij 214 mensen. Een kleinere bank bekeek die 214 namen in januari en zei ja tegen 65.000 euro. De namen staan op het bord bij de deur.
De openingsdag, en boven
De vergunning voor de bestemmingswijziging kwam op 6 maart binnen, tien dagen voor de opening. Op de 16e stond de rij om 9:00 al tot aan de hoek. Bij sluitingstijd telden we samen de kassa, 612 euro, en schreven het bedrag met potlood op de muur achter de bar.
In mei meldde mevrouw Yilmaz van boven de rook van de brander. Ze had gelijk. In juni plaatsten we de naverbrander, en met het Suikerfeest kwam ze naar beneden met een schaal baklava en zei dat de lucht nu naar brood rook.
Kijk de volgende keer dat je bestelt even achter de bar naar het getal in potlood. Vraag ons naar elk stukje van dit verhaal, dan vertellen we je de rest.
Inés en Maksim
5 comments