Contents
Maksim brandt op maandag en donderdag en nooit op vrijdag. Nu maakte hij een uitzondering, en de helft van de vaste gasten keek mee door de glazen wand. Henk had een stoel meegenomen.
Dit is het langste wat ik ooit voor het journal heb geschreven, omdat deze koffie het langste verhaal heeft. Spring naar het stuk waarvoor je kwam: de route, de prijs, de smaak, of hoe je aan een zak komt.
Van Pitalito naar de achterkamer
Tussen een koffiebes aan een struik bij Pitalito en een kop op onze bar zitten vier maanden en zo’n negenduizend kilometer. Zo heeft de oogst van dit jaar die afgelegd.
Op de boerderijen, in juni
De bessen werden in juni geplukt, toen wij er waren. Op Finca La Esperanza gingen ze dezelfde avond nog door de natte molen, en daarna droogden ze drie weken op verhoogde bedden. Yuli keerde ze vier keer per dag met de hand en dekte ze af zodra de lucht grijs werd.

El Mirador en Los Naranjos deden hetzelfde op hun eigen bedden. Half juli hadden alle drie de boerderijen hun perkamentkoffie in zakken en was die op weg de berg af.
Over de oceaan
Elke stap na de boerderij is het werk van iemand anders, en bij elke stap kan het misgaan. Dit jaar ging er niets mis. Op volgorde:
- Juni: geplukt, gewassen en gedroogd op verhoogde bedden op de drie boerderijen.
- Juli: gepeld en in zakken gedaan in Neiva.
- Augustus: naar de haven van Buenaventura gereden en naar Rotterdam verscheept.
- Dinsdag 22 september: vrijgegeven door de douane.
- Donderdag 24 september: veertig zakken op twee pallets bij onze deur.
- Vrijdag 25 september: de eerste branding, om 7:00.
- Zaterdag 26 september: de eerste cupping, en een videogesprek met Huila.
De laatste honderd meter
Donderdag wurmde een vrachtwagen zich door onze straat met de koffie van drie boerderijen op twee pallets. Hij kon niet bij de achterdeur komen, dus Maksim en Rui droegen elke zak met de hand door het café, langs de vensterbank en Bulba, die geen vin verroerde.
De prijs op de zak
We betaalden 4,40 Amerikaanse dollar per pound voor deze koffie, de prijs die we op de veranda van Don Hernando afspraken en waar we in juli over schreven. Alle drie de boerderijen krijgen hetzelfde. Het is de prijs van groene koffie op de boerderij, vóór verscheping, import en branden. Hij staat op elke zak, net als vorig jaar, toen het 4,10 was.
Wat 4,40 dollar per pound betekent
Een pound is geen maat waarin iemand in Amsterdam koffie koopt, dus hier is hetzelfde bedrag in de eenheden die je kent:
| Eenheid | Wat de boerderij krijgt |
|---|---|
| Per pound groene koffie | 4,40 Amerikaanse dollar |
| Per kilo groene koffie | ongeveer 8,30 euro |
| Per zak van 250 g in ons schap | ongeveer 2,50 euro |
Vorig jaar begon dezelfde tabel bij 4,10. Op één zak is het verschil klein, op een hele oogst is het echt, en het ging naar de mensen die de koffie verbouwden.
Waarom we het erop zetten
We publiceren het zodat je ons kunt controleren. Op de meeste zakken staat niets over wat de mensen die de koffie verbouwden betaald kregen. Ons bedrag hardop noemen is de eenvoudigste manier die we kennen om dat te veranderen. Het bedrag van volgend jaar komt ook weer op de zak.
Het verhaal loopt alleen goed af als de boerderij er volgend jaar nog is.
Eerste branding, eerste kop
Zaterdagochtend cupten Maksim, Rui en ik de eerste branding van alle drie de boerderijen. We cuppen elke branding de ochtend erna, maar op deze hadden we sinds juni gewacht.
Drie boerderijen naast elkaar
| Boerderij | Wie hem verbouwt | In de kop |
|---|---|---|
| Finca La Esperanza | Don Hernando Rojas en Yuli | Pink Bourbon: rode druif en panela, met een sappige afdronk die blijft hangen terwijl hij afkoelt |
| Finca El Mirador | Doña Esperanza Muñoz | De zachtste van de drie: karamel en sinaasappel |
| Finca Los Naranjos | De gebroeders Calderón | De frisste van de drie |
Rui schreef één woord op zijn formulier, en dat was ‘eindelijk’.
In het videogesprek
’s Middags belden we Don Hernando en Yuli via WhatsApp-video en hielden een kop voor de camera. Don Hernando zei dat het de beste koffie was die ze ooit hadden verbouwd, en vroeg daarna waarom Maksim er zo moe uitzag.
De eerste helft daarvan heb ik voor Maksim vertaald, de tweede helft heb ik bewaard voor dit stuk.
Kom proeven
Er zijn twee manieren om deze oogst te drinken zonder elke ochtend naar de bar te komen, al ben je daar natuurlijk ook welkom.
De oogstcupping
Veel van jullie vroegen om een doordeweekse cupping, dus deze is op een woensdag:
- Woensdag 14 oktober, om 18:30.
- Twaalf plekken aan tafel.
- Alle drie de boerderijen, naast elkaar gecupt.
- Reserveren aan de bar.
In je abonnement
Vanaf oktober gaat de nieuwe Huila in het abonnement. Voeg hem toe aan het jouwe, of begin er een: elke twee weken een zak van 250 g, 13,50 euro inclusief Nederlandse verzendkosten, en we versturen door de hele EU. De eerste zak wordt op een maandag gebrand en op de dinsdag verstuurd.
Inés, achter de bar

4 comments